Meditatie is een uniek hulpmiddel om zelf bij te dragen aan genezing. Er zijn vele vormen van meditatie. De vorm die ik mijn cliënten aanleer is ontwikkeld om een uitgangspunt te creëren van waaruit je omgang met ziekte, herstel en in stand houden van gezondheid evenwichtig kan worden. Lees in dit artikel hoe je, bijvoorbeeld bij kanker, je eigen meditatie kunt vormgeven.
Het waarom. Dat de mens is gaan mediteren heeft volgens mij te maken met het feit dat hij wèl zicht heeft gekregen op zijn ‘niet menselijke’ oorsprong, maar dat hij zich daarvan gedurende de dag nauwelijks bewust kon blijven. Dat hij zich zijn ‘niet menselijke’ oorsprong wilde blijven herinneren, ligt voor de hand omdat dat gegeven hem uittilt boven zijn identificatie als mens. Niet dat er iets mis is met menszijn maar je visie daar toe begrenzen, beperkt je mogelijkheden. De identificatie met menszijn houdt je namelijk gevangen in het idee van afgescheiden zijn van de ander en afgescheiden zijn van het geheel. Het gevolg daarvan is een ‘struggle for life’ met een ‘survival of the fittest’. Deze vechthouding (zie mijn artikel Krijger of vechter) heeft als gevolg dat elke tegenslag gezien zal worden als een noodzaak tot zelfverbetering. Zicht hebben op de ‘niet menselijke’ oorsprong verlost je van deze voortdurende dwangmatige neiging tot zelfverbetering. Door deze staat (dit Zicht) realiseer je je dat het leven natuurlijkerwijs vol is met voor- én tegenspoed. Je hier bewust van zijn kan dan als een uitnodiging gezien worden om op een zorgvuldige - vrije - manier met situaties om te gaan. Doordat je je van je ‘niet menselijke’ oorsprong bewust bent, verlost mediteren je uit een verkrampte houding tot het leven.
Meditatie helpt om de identificatie met het menszijn, los te laten door je je ware aard te herinneren. Deze ware aard, je oorsprong, wordt door diverse esoterische stromingen anders benoemt. Een aantal voorbeelden hiervan zijn: je ware aard, je boeddha natuur, je natuurlijke staat, je goddelijke natuur, je spirit, je essentie, je bron, je scheppende zelf, enz. Door meditatie word je een ander mens: de mens die je in essentie al was.
Aandacht, liefde en losstaan zijn de drie begrippen van waaruit deze meditatievorm is opgebouwd. Voor de leesbaarheid beschrijf ik alledrie de begrippen slechts kort. Weet dat er veel meer over gezegd en uitgelegd kan worden. De fysieke houding waar je in zit is een opgerichte houding al dan niet op een meditatiekussentje of bankje. Zorg er voor dat eventueel gekruiste benen elkaar niet afklemmen. Zit je op een stoel probeer dan rechtop te zitten zonder echt te leunen. Het kan wel behulpzaam zijn om de achterkant van het bekken nog net te laten steunen. Liggen of liggend zitten kan natuurlijk ook altijd als dat nodig is.
Met aandacht breng je je geest - zoals de boeddhisten zeggen - thuis. De geest heeft de neiging om als een aap alle kanten op te springen. Niet erg en soms zelfs wenselijk om snelle mentale bewegingen te kunnen maken, maar niet bevorderlijk voor een ‘niet identificerende’ houding. Je laat je aandacht heel licht rusten op je ademhaling. Je hoeft hier niets aan te veranderen, dus je hoeft je ook niet te storen aan het feit dat hij te hoog zit of te snel gaat. Je volgt gewoon het verloop er van. Alleen het volgen van ‘in’ en ‘uit’, meer niet. Zonder oordeel en zonder de neiging tot willen veranderen te volgen. Laat je aandacht voor ongeveer 25% op je ademhaling rusten en de rest laat je vrij. Het vrije deel van je aandacht neemt alleen maar waar zonder zich ergens aan vast te klampen.
Liefde komt in beeld als je merkt dat je zit te denken, want dat gaat gebeuren, je geest raakt afgeleid. De kans is nu groot dat je daar wat van vindt: niet goed, stom, enz. Tenslotte hebben we - als mens - allemaal wel een idee hoe meditatie er uit behoort te zien. En hier zit hem nu precies de crux: er is geen opdracht over hoe het er uit behoort te zien, of hoe het behoort te gaan. Dus op dit punt kun je je alleen maar realiseren dat je hebt zitten denken of fantaseren, meer niet. Alleen liefdevol constateren. Vervolgens breng je je aandacht weer liefdevol terug naar je ademhaling. Liefde is hier echt waar het om draait. Je ontwikkelt zo je reeds aanwezige vermogen tot liefhebben.
Losstaan. Op een gegeven moment laat je de 25% die nog op je ademhaling rust ook los. Je geest heeft sowieso al de neiging om zich ergens aan vast te houden en met 25% op je ademhaling is er nog een beetje houvast. Nu laat je ook dit los: er is niets meer om je op te richten. Alleen een liefdevolle aandacht voor dat wat zich in je bewustzijn aandient. Je staat los van welke identificatie ook. Voor zolang als het duurt. Merk je dat er weer gedachten opkomen dan voer je jezelf weer liefdevol terug naar de ademhaling en vervolgens laat je ook die weer los. Losstaan betekent baden in de oceaan van alles. Verwijlen in de leegte van de volheid.
Tijd en voorbereiding. Als je nog nooit gemediteerd hebt, bouw je meditatie dan langzaam op. Begin met 5 minuten en bouw het uit tot 15 à 20 minuten. Het is behulpzaam om vóór de meditatie iets voorbereidends te doen. Dit kan een ontspanning zijn (zie mijn artikel over ontspanning), lichaamsoefeningen zijn ook heel geschikt. (binnenkort schrijf ik hier meer over).
Behalve dat de meditatieve staat als uitgangspunt kan dienen om op het laatst aandacht te besteden aan het ‘Voertuig van ontwikkeling’ (zie mijn artikel over de Wet van de aantrekkingskracht), is deze staat op zich uiterst heilzaam voor lichaam en geest omdat de verkramping wordt losgelaten. Je zou het kunnen zien als een bad nemen of verwijlen in het Licht. In mijn praktijk train ik de meditatieve houding zodat de mensen die ik begeleid leren zichzèlf vanuit die houding te begeleiden.
Heb je zelf ervaring op dit gebied of wil je een vraag stellen of een opmerking plaatsen, reageer dan door op onderstaande verwijzing naar ‘reacties’ te klikken.
Amsterdam, Bert Perabo, www.zijnsorientatie.nu weblog: www.mindovercancer.nl
Reacties